چرا ابرو داریم؟
به گزارش بیا شمال، یافته های جدید زیست شناسی تکاملی نشان میدهد که تکامل ابروهای متحرک در انسان های مدرن، ابزاری حیاتی برای برقراری ارتباطات اجتماعی، نمایش احساسات پیچیده و حتی فرایند شناسایی چهره بوده که اهمیت بالای ی در بقای گونه ما بازی کرده است.
تینا مزدکی_ما به طور معمول فراموش می نماییم که ابروها اصلاً وجود دارند؛ آنها بدون سر و صدای زیاد بالای چشم ها جای گرفته اند، تا وقتی که ناپدید شوند. تراشیدن ابروها چهره را بشکلی عجیب ناآشنا و غیرقابل شناسایی می کند. این پریشانی بصری به ما می گوید که ابروها بسیار فراتر از آن چه آگاهانه درک می نماییم، برای ما کارآمدی دارند.
برای مدت طولانی، توضیح استاندارد برای وجود ابروها ساده بود: آنها به دور نگه داشتن عرق و آلودگی از چشم ها کمک می کنند. این مورد تا حدی درست است، اما در زیست شناسی تکاملی، توضیحاتی که بدیهی به نظر می رسند اغلب ناقص هستند. با نگاه دقیق تر محققان، تصویری غنی تر پدیدار شده است. ترکیب شواهد فسیلی، کالبدشناسی صورت و روان شناسی تجربی نشان داده است که ابروها فراتر از محافظت صرف، عمل می کنند.
وقتی چهره های انسانی تغییر کردند برای درک ابروها، باید از تغییر گسترده در تکامل انسان شروع نماییم که طی آن صورت گرفتار دگرگونی کامل شد. انسان های اولیه (مانند انسان هایدلبرگی یا نئاندرتال ها) دارای برجستگی های استخوانی ضخیم و پیوسته ای بالای چشم ها بودند. این ساختار احتمالا محافظت قابل توجهی از چشم ها در مقابل ضربات مکانیکی و تعریق فراهم می کرد.
اما انسان های مدرن مسیر متفاوتی را در پیش گرفتند. در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۹ در نشریه «Nature Ecology & Evolution» انتشار یافت، پژوهشگران مجموعه ای هماهنگ از تغییرات را در انسان هوشمند (Homo sapiens) مستند کردند که شامل کاهش برجستگی استخوانی پیشانی و عقب نشینی میان صورت (ناحیه اطراف بینی و گونه ها) بود. این تغییرات موجب شد با کاهش توده استخوانی سنگین، بافت نرم بالای چشم ها دامنه حرکتی وسیعی پیدا کند و ابروها بتوانند بشکلی که قبل تر محدود بود، بالا بروند، گره بخورند و قوس پیدا کنند.
ابروها به عنوان سیگنال های اجتماعی قانع کننده ترین پاسخ برای هدف ابروها در مطالعه ای در سال ۲۰۱۸ ارایه شد که صورت انسان را به عنوان ابزاری برای ارتباطات اجتماعی باز تعریف کرد. نویسندگان استدلال می کنند که برجستگی استخوانی پیشانی در انسان های اولیه امکان دارد سیگنالی ایستا برای تسلط یا تهاجم بوده باشد، اما انسان های مدرن به شدت به سیگنال های پویا متکی هستند.
یک حرکت جزئی ابرو می تواند اطلاعات زیادی را منتقل کند:
بالا بردن سریع: نشانه شناختن یا سلام دادن. بالا بردن طولانی: نشانه شوکه شدن. گره کردن: نشانه نگرانی یا سردرگمی. کمانه کردن نامتقارن: نشانه شک و تردید. این سیگنال ها سریع و کم هزینه هستند و در شرایط نوری مختلف به خوبی منتقل می گردند. مهم تر از آن، جعل این سیگنال ها بشکلی متقاعدکننده دشوار است، که آنها را برای حفظ اعتماد در گروههای اجتماعی مفید می کند. همانطور که گروههای انسانی بزرگ تر و متکی به یکدیگر شدند، توانایی برقراری ارتباط با حالت های ظریف عاطفی ارزشمندتر شد.
ابروها و شناسایی چهره در مطالعه ای که در سال ۲۰۰۳ در نشریه «Perception» انتشار یافت، پژوهشگران به نتیجه ای رسیدند که هنوز هم مردم را شگفت زده می کند. آنها با استفاده از نرم افزار فتوشاپ، یا «چشم ها» و یا «ابروها» را از تصاویر چهره های آشنا حذف کردند. در حالیکه شهود ما می گوید حذف چشم ها باید شناسایی چهره را دشوارتر کند، نتایج نشان داد که حذف ابروها موجب افت شدیدتر در عملکرد شناسایی چهره توسط شرکت کنندگان شد.
توضیح این پدیده در نوع اطلاعاتی است که هر خاصیت ارائه می کند. چشم ها بسیار متغیر هستند (پلک می زنند، می چرخند و جهت نگاه را تغییر می دهند)، اما ابروها اطلاعاتی پایدارتر با کنتراست بالا در رابطه با شکل، ضخامت و تقارن چهره ارایه می دهند که به مغز در پردازش هندسه و «تجزیه» سریع هویت چهره کمک می نماید.
ابروها بخشی ضروری از زیست شناسی انسان هستند. بله، آنها هنوز نقش محافظتی پایه را ایفا می کنند، اما بر روی آن، نقش جدیدتر و متمایزی لایه گذاری شده است که به ما اجازه می دهد:
احساسات را سریع و دقیق نشان دهیم. با ظرافت در تعاملات اجتماعی حرکت نماییم. یکدیگر را با دقت شگفت آوری شناسایی نماییم. این خاصیت ها به قدری اهمیت دارند که با ناپدید شدن آنها، چهره «اشتباه» به نظر می آید. از نظر تکاملی، این یک نشانه بزرگ است؛ خاصیت هایی که اهمیت کمی دارند به طور معمول از بین می روند، اما ابروها برعکس عمل کرده اند: آنها تعریف شده تر، متحرک تر و از نظر عملکردی با نحوه ارتباط و ادراک ما یکپارچه تر شده اند.
منبع: forbes
منبع: بیا شمال
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب