مغز نئاندرتال ها تفاوت شایان توجهی با مغز انسان های مدرن نداشته است
به گزارش بیا شمال، مطالعه ای جدید نشان داده است مغز نئاندرتال ها احتمالا شباهت بسیار بیشتری به مغز انسان های مدرن داشته و تفاوت های شناختی میان آنها اندک بوده است.
به گزارش بیا شمال به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، پژوهشی تازه نشان داده است این تصور قدیمی که نئاندرتال ها به سبب «ضعف ذهنی» در رقابت با انسان های مدرن منقرض شدند، احتمالا درست نیست. دانشمندان با بررسی تفاوت های ساختاری مغز در انسان های امروزی به این نتیجه رسیده اند که تنوع مغزی میان جمعیت های زنده انسان حتی از تفاوت میان مغز نئاندرتال ها و انسان های اولیه مدرن نیز بیشتر است.
نئاندرتال ها، خویشاوندان نزدیک انسان امروزی، حدود ۴۰هزار سال قبل از صحنه تاریخ ناپدید شدند. آنها هزاران سال در قسمتهایی از اروپا و آسیا زندگی می کردند تا این که انسان خردمند یا هومو ساپینس وارد همان مناطق شد.
از مدت ها پیش برخی محققان تصور می کردند که انسان های مدرن به سبب توانایی شناختی بالاتر، مهارت های اجتماعی بهتر یا قدرت برنامه ریزی بیشتر توانستند نئاندرتال ها را کنار بزنند. اما مطالعه ی جدید نشان داده است شواهد کافی برای چنین نتیجه گیری وجود ندارد.
دانشمندان مدت ها به تفاوت ظاهری جمجمه نئاندرتال ها و انسان های مدرن توجه کرده بودند. نئاندرتال ها معمولا جمجمه ی کشیده تر، کوتاه تر و دارای برجستگی های ابرویی ضخیم تر و بینی بزرگ تر داشتند. در مقابل، انسان های امروزی جمجمه ای گردتر و چهره ای ظریف تر دارند. حتی فضای داخلی جمجمه، یعنی بخشی که مغز در آن قرار می گیرد، در این دو گروه متفاوت بنظر می رسد.
همین تفاوت ها سبب شده بود برخی دانشمندان تصور کنند نئاندرتال ها احتمالا در زمینه هایی مانند زبان، حافظه کوتاه مدت، کنترل رفتار یا برنامه ریزی توانایی کمتری نسبت به انسان های مدرن داشته اند. اما محققان می گویند مشکلی اساسی در این فرضیه وجود دارد: این تفاوت ها هیچ گاه با میزان تنوع طبیعی مغز در بین انسان های امروزی مقایسه نشده بود.
به گزارش لایوساینس، تام شونمن از دانشگاه ایندیانا بلومینگتون و نویسنده اصلی پژوهش، بهمراه همکارانش تصمیم گرفتند موضوع را دقیق تر بررسی نمایند. آنها برای این کار دو مجموعه بزرگ تصویربرداری MRI از مغز انسان های زنده را مطالعه کردند؛ یک مجموعه شامل ۱۰۰ فرد چینی از قوم هان و مجموعه دیگر شامل ۱۰۰ آمریکایی با تبار اروپایی بود. تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا MRI روشی است که امکان مشاهده ساختار مغز را بدون جراحی فراهم می آورد و می تواند تفاوت حجم و شکل بخش های مختلف مغز را نشان دهد.
دانشمندان دریافتند تنوع ساختار مغز در بین انسان های امروزی حتی از تفاوت میان نئاندرتال ها و انسان های اولیه مدرن بیشتر است
نتیجه بررسی ها برای محققان جالب بود. آنها دریافتند در نزدیک به ۷۰ درصد از نواحی مغزی بررسی شده، تفاوت میان مغز افراد چینی و آمریکایی بیشتر از تفاوت هایی است که در گذشته میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه گزارش شده بود.
به قول شونمن، یافته ها نشان داده است نئاندرتال ها احتمالا مغزی خیلی شبیه انسان های مدرن هم دوره خود داشته اند و شواهد محکمی برای ادعای تفاوت شناختی بزرگ میان آنها وجود ندارد.
محققان توضیح می دهند که امروزه تفاوت های مغزی میان جمعیت های مختلف انسان ها ازنظر علمی بعنوان تفاوت های تکاملی مهم تلقی نمی گردد. ازاین رو اگر تفاوت میان مغز انسان های امروزی اهمیت تکاملی خاصی ندارد، تفاوت های مشابه میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه نیز احتمالا اهمیت تعیین کننده ای نداشته است.
البته دانشمندان تاکید می کنند که حتی تغییرات کوچک در مغز و رفتار می تواند در روند تکامل اثرگذار باشد. در پژوهش، یکی از بزرگ ترین تفاوت های مشاهده شده میان مغز نئاندرتال ها و انسان خردمند با توانایی «توجه» و «مهار رفتاری» مرتبط بود؛ یعنی توانایی کنترل واکنش ها، تمرکز و تصمیم گیری هدفمند. این دسته از توانایی ها معمولا بخشی از عملکردهای اجرایی مغز محسوب می شوند.
بااین حال، محققان هشدار می دهند که ارتباط مستقیم میان ساختار مغز و توانایی های شناختی خیلی پیچیده و ضعیف است. به بیان ساده، بزرگ تر یا کوچک تر بودن بخشی از مغز لزوماً به مدلول باهوش تر یا کم هوش تر بودن نیست. شونمن می گوید حتی اگر تفاوت های آناتومیکی گزارش شده بطورکامل درست باشند، تفاوت شناختی حاصل از آنها احتمالا خیلی ناچیز بوده است.
محققان همین طور اشاره می کنند که نئاندرتال ها نسبتاً مدت کوتاهی بعد از ورود انسان های مدرن به اوراسیا ناپدید شدند. بنابراین معین نیست تفاوت های خیلی جزئی شناختی بتواند توضیح کافی برای این جایگزینی سریع باشد. در عوض، دانشمندان احتمال می دهند عوامل دیگر همچون تفاوت در جمعیت، رسانه های اجتماعی، فرهنگ، مهاجرت و آمیزش ژنتیکی نقش مهم تری داشته باشند.
در مطالعه، محققان از مفهوم «غرق شدن ژنتیکی» نیز نام برده اند. این اصطلاح به وضعیتی اشاره دارد که در آن ژن های جمعیتی کوچک تر بتدریج در جمعیت بزرگ تر حل می شود و در نهایت هویت ژنتیکی گروه کوچک تر از بین می رود. امروزه می دانیم که انسان های مدرن و نئاندرتال ها با یکدیگر آمیزش داشته اند و بخشی از DNA نئاندرتال ها هنوز در ژنوم برخی انسان های امروزی وجود دارد.
پژوهش های اخیر حتی نشان داده اند که ورود تدریجی انسان خردمند به جمعیت های نئاندرتال امکان دارد درطول حدود ۱۰هزار سال موجب محو شدن تدریجی آنها شده باشد؛ بدون آنکه احتیاجی به برتری چشم گیر هوشی وجود داشته باشد.
محققان در انتها تاکید می کنند که مطالعه هنوز محدودیت هایی دارد. آنها فقط مغز دو گروه انسانی، یعنی افراد چینی و آمریکایی را بررسی نموده اند و امکان دارد در دیگر جمعیت های انسانی تفاوت های بیشتری نیز وجود داشته باشد. اگر چنین باشد، این مساله بیشتر از پیش این ایده را تقویت می کند که تفاوت مغزی میان نئاندرتال ها و انسان های مدرن اولیه از نظر تکاملی چندان مهم نبوده است.
بطور خلاصه نئاندرتال ها بطور معمول جمجمه ی کشیده تر، کوتاه تر و دارای برجستگی های ابرویی ضخیم تر و بینی بزرگ تر داشتند. آنها برای این کار دو مجموعه بزرگ تصویربرداری MRI از مغز انسان های زنده را مطالعه کردند؛ یک مجموعه شامل ۱۰۰ فرد چینی از قوم هان و مجموعه دیگر شامل ۱۰۰ آمریکایی با تبار اروپائی بود. به بیان ساده، بزرگ تر یا کوچک تر بودن قسمتی از مغز لزوماً به مدلول باهوش تر یا کم هوش تر بودن نیست.
منبع: biashomal.ir
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب