بازگشت پرنده غول پیکر منقرض شده به زندگی
به گزارش بیا شمال، یک شرکت بیوتکنولوژی چند میلیارد دلاری ادعا می کند که با یک ابزار علمی پیشگامانه، به زنده کردن یکی از بزرگ ترین پرندگان منقرض شده تاریخ زمین نزدیک شده است.
به گزارش بیا شمال به نقل از خبر آنلاین، طبق گزارش گاردین، استارت آپ آمریکایی کلوسال بایوساینسز (Colossal Biosciences) یک سیستم کشت بدون پوسته طبیعی (تخم مصنوعی) ساخته و توانسته است ۲۶ جوجه مرغ سالم را از این طریق متولد کند.
تخم پرندگان به عنوان یکی از شاهکارهای مهندسی طبیعت است. محفظه ای کامل که شرایط تنفس، رطوبت و رشد جنین را بدون نیاز به هیچ سیستم خارجی تأمین می کند. ساخت نمونه مصنوعی این سیستم، آرزویی چهل ساله بود که فیزیک و زیست شناسی را به چالش می کشید.
مقصد پایانی از ساخت این ظرف تیتانیومی و سیلیکونی، پرورش مرغ خانگی نیست. دانشمندان می خواهند از این تکنولوژی برای احیای «موآ» (Moa)، پرنده غول پیکر و بدون بال نیوزیلند بهره گیرند که حدود ۶۰۰ سال پیش با ورود انسان ها منقرض شد.
مشکل غشای تنفسی چطور حل شد؟ دهه هاست که دانشمندان تلاش می کنند جنین پرندگان را خارج از پوسته طبیعی پرورش دهند، اما بیشتر این تلاش ها به علت اختلال در اکسیژن رسانی به مرگ جنین ختم می شد. پوسته طبیعی تخم پرندگان مجهز به هزاران منفذ میکروسکوپی است که تبادل گازها را مدیریت می کند.
شرکت کلوسال با طراحی یک غشای سیلیکونی مهندسی شده با پلت فرم شبکه ای، توانست ساختاری بسازد که به اندازه پوسته حقیقی، اجازه ورود اکسیژن و خروج دی اکسید کربن را می دهد.
اندرو پاسک، مدیر ارشد بیولوژی شرکت کلوسال می گوید: «ما یک سیستم کشت بدون پوسته نوین ساخته ایم که کاملا منعطف (قابل تغییر در ابعاد) و از نظر بیولوژیکی دقیق است. این فناوری با اولویت تولید حیوانات سالم که نه فقط از تخم بیرون بروند بلکه بتوانند زنده بمانند و رشد کنند، طراحی شده است.»
چرا احیای «موآ» بدون تخم مصنوعی نا ممکن است؟ موآ موجودی اعجاب انگیز بود. با وزن بیشتر از ۲۰۰ کیلوگرم و قدی فراتر از ۳ متر، این پرنده تخم هایی می گذاشت که ۸۰ برابر بزرگ تر از تخم مرغ بود.
در پستانداران، دانشمندان می توانند جنین دستکاری شده (مثلا ماموت) را در رحم یک فیل جای گذاری کنند. اما در دنیای پرندگان، هیچ پرنده زنده ای روی زمین وجود ندارد که جثه یا سیستم بدنی اش توانایی میزبانی یا تولید تخمی به بزرگی تخم موآ را داشته باشد. به همین دلیل، یک «رحم یا تخم مصنوعیِ قابل بزرگ شدن در ابعاد وسیع»، تنها شانس این پرنده برای بازگشت به طبیعت است.
علیرغم این موفقیت مهندسی، انتشار این خبر موجی از شک و تردید را در بین دانشمندان مستقل بوجود آورده است. منتقدان می گویند شرکت کلوسال این ادعا را صرفا در یک «بیانیه مطبوعاتی» و بدون عرضه کرده های خام علمی یا مقاله داوری شده (Peer-reviewed) منتشر نموده است.
دو چالش بزرگ معمای ژنتیک و دی ان ای تکه تکه شده: به علت این که ۶۰۰ سال از انقراض موآ می گذرد، دی ان ای باقیمانده از پشم و استخوان های آن بشدت صدمه دیده و تکه تکه است. بازسازی ۱۰۰ درصدی ژنوم موآ عملا نا ممکن است. روش کلوسال اینست که ژن های یک پرنده زنده هم خانواده را تغییر دهد تا «ظاهری شبیه به موآ» پیدا کند. کارلس لالوزا فاکس، مدیر موزه علوم طبیعی بارسلونا می گوید: «این بیشتر یک کپی سطحی و مهندسی شده است تا احیای خود حقیقی آن موجود.»
مشکل کمبود زرده مغذی: تخم مصنوعی فقط پوسته را تأمین می کند. اما جنین برای رشد به مواد مغذی (زرده و سفیده) نیاز دارد. از آنجائیکه هیچ پرنده ای به اندازه موآ بزرگ نیست، دانشمندان هنوز نمی دانند چطور می خواهند حجم عظیم زرده مورد نیاز برای یک جوجه موآ را به شکل مصنوعی تولید کنند.
لوئیز جانسون، متخصص ژنتیک تکاملی از دانشگاه ردینگ، با لحنی انتقادی می گوید: «این خبر در بیانیه مطبوعاتی بسیار بزرگ جلوه می کند، اما تا وقتی که یک مقاله علمی تایید شده منتشر نشود، اظهار نظر تخصصی ما در رابطه با آن، فرقی با نقد کردن یک آگهی تبلیغاتی در یوتیوب ندارد!»
کاربرد حقیقی باآنکه رویای قدم زدن موآ در جزایر نیوزیلند هنوز بسیار دور از ذهن به نظر می آید، اما پرندگان درحال انقراض کنونی را می توان با این فناوری نجات داد.
خیلی از پرندگان کمیاب جهان به علت جفت گیری های درون گروهی، با مشکل ضعف شدید یا نقص در پوسته های طبیعی تخم هایشان مواجهند که منجر به مرگ جنین می شود. دانشمندان می توانند با انتقال این جنین ها به تخم های مصنوعی شفاف کلوسال، روند رشد آنها را بررسی کرده، نقایص احتمالی را درمان کنند و نسل این پرندگان نایاب را از خطر انقراض حتمی نجات دهند.
باوجود این موفقیت مهندسی، انتشار این خبر موجی از شک و تردید را در میان دانشمندان مستقل بوجود آورده است. دو چالش بزرگ معمای ژنتیک و دی ان ای تکه تکه شده: به دلیل اینکه ۶۰۰ سال از انقراض موآ می گذرد، دی ان ای باقی مانده از پشم و استخوان های آن بشدت آسیب دیده و تکه تکه است. لوئیز جانسون، متخصص ژنتیک تکاملی از دانشگاه ردینگ، با لحنی انتقادی می گوید: این خبر در بیانیه مطبوعاتی بسیار بزرگ جلوه می کند، اما تا وقتی که یک مقاله علمی تایید شده منتشر نشود، اظهار نظر تخصصی ما در ارتباط با آن، فرقی با نقد کردن یک آگهی تبلیغاتی در یوتیوب ندارد!
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب