چرا هیچ خاطره ای از دوران نوزادی به یاد نداریم؟
به گزارش بیا شمال، دانشمندان با بررسی مغز موش ها دریافتند ارتباطات عصبی در سالهای نخست زندگی بسیار زیاد اما کم دقت هستند.
به گزارش بیا شمال به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش زومیت، بیشتر افراد تقریبا هیچ خاطره ای از سالهای نخست زندگی خود ندارند و سال ها این پرسش مطرح بود که چرا مغزی که بعدها توانایی شگفت انگیزی در ذخیره و بازیابی خاطرات پیدا می کند، نمی تواند رویدادهای اولین سالهای زندگی را حفظ کند.
به گزارش لایوساینس، پژوهشی تازه روی موش ها نشان میدهد دلیل فراموشی دوران کودکی امکان دارد به نحوه ایجاد و سازمان دهی شبکه های عصبی در شروع زندگی مربوط باشد. یافته ها نشان می دهند مغز نوزاد مانند صفحه ای خالی نیست که تجربه ها بتدریج آنرا پر کنند؛ بلکه از همان شروع شبکه ای گسترده از ارتباطات عصبی دارد که با رشد و تجربه، اصلاح و دقیق تر می شود.
دانشمندان در مطالعه جدید خود بخش مهمی از مغز به نام هیپوکامپ را بررسی کردند؛ ساختاری کوچک در عمق مغز که نقشی اساسی در ایجاد و بازیابی خاطرات دارد. تمرکز اصلی پژوهش روی بخشی از هیپوکامپ معروف به ناحیه CA3 بود که در ذخیره خاطرات و تنظیم قدرت آنها نقش دارد.
محققان با بررسی مغز موش ها در سه دوره مختلف یعنی بعد از تولد، جوانی و بزرگسالی، دریافتند که شبکه های عصبی در شروع زندگی خیلی متراکم هستند.
فراموشی دوران نوزادی شاید به این علت باشد که خاطرات اولیه در شبکه های عصبی خیلی شلوغ و کم دقت شکل می گیرند و ماندگاری کمتری دارند
در شروع زندگی، نورون ها ارتباطات زیادی با یکدیگر دارند، اما این ارتباط ها هنوز سازمان دهی مشخصی ندارند و تا حد زیادی بشکل تصادفی شکل گرفته اند. مغز در ادامه رشد، بخشی از این ارتباطات اضافی را حذف می کند و همین پروسه هرس عصبی، سبب می شود شبکه های عصبی کم تراکم تر، اما با این حال دقیق تر و کارآمدتر شوند. به بیانی دیگر، مغز در ابتدا تعداد زیادی مسیر ارتباطی به وجود می آورد و سپس مسیرهای سودمندتر را حفظ و مسیرهای غیرضروری را حذف می کند.
یافته ها با دیدگاه قدیمی که مغز در آغاز زندگی مانند صفحه ای خالی است و تجربه ها بتدریج آنرا شکل می دهند، متفاوت است. مغز نوزاد از همان شروع زیرساخت موردنیاز برای پردازش اطلاعات را دارد، اما این شبکه اولیه هنوز به میزان کافی دقیق و تخصص یافته نیست. ارتباطات فراوان میان نورون ها سبب می شود مغز بتواند اطلاعات مختلف را سریع دریافت کند، اما همین گستردگی، تفکیک خاطرات را دشوار می کند.
خاطرات در مغز توسط مجموعه ای از نورون ها ذخیره می شوند که هنگام تجربه رویدادی خاص با هم فعال می شوند. اما در مغز جوان، ارتباط میان نورون ها خیلی گسترده است و محرکی ساده می تواند تعداد زیادی از آنها را فعال کند.
در مغز بالغ، معمولا برای فعال شدن یک نورون به چند ورودی مشخص نیاز است. این تفاوت سبب می شود فعالیت مغز جوان کمتر اختصاصی باشد. درنتیجه، تجربه های مختلف امکان دارد الگوهای مشابهی در مغز ایجاد کنند و خاطرات به جای آن که دقیق و جدا از هم ذخیره شوند، کلی تر و مبهم تر باقی بمانند. بدین سبب مشکل این نیست که مغز کودک توانایی ساخت خاطره ندارد؛ بلکه خاطرات اولیه امکان دارد به میزان کافی مشخص نباشند تا برای سالهای طولانی حفظ شوند.
رفتار موش های جوان و بالغ نیز این تفاوت را تأیید می کند. موش های بالغ بعد از تجربه شوک خفیف، فقط از همان محل دوری می کنند؛ اما موش های جوان محیط های مشابه را نیز خطرناک تلقی می کنند. این یافته نشان میدهد حافظه در کودکی وجود دارد، اما هنوز دقت کافی برای تشخیص و تفکیک جزییات موقعیت های مختلف را ندارد. با رشد مغز، نورون ها انتخابی تر می شوند و شبکه های عصبی جداگانه ای برای تجربه های مختلف شکل می گیرد. نتیجه این تغییر، ایجاد خاطرات دقیق تر و پایدارتر است.
محققان براین باورند که شبکه گسترده ای از ارتباطات عصبی که در آغاز زندگی در مغز شکل می گیرد، به طور عمده بر پایه یک برنامه ژنتیکی ایجاد می شود. اما بعد از تولد، تجربه ها و تعامل با محیط این شبکه را بتدریج بازآرایی می کنند؛ بطوریکه ارتباطات غیرضروری حذف می شوند و مدارهای عصبی کارآمدتر و تخصصی تر شکل می گیرند.
حافظه در کودکی وجود دارد، اما هنوز دقت کافی برای تشخیص و تفکیک جزییات موقعیت های مختلف را ندارد
یافته ها به مفهوم بی تاثیر بودن تجربه های قبل از تولد نیست. رویدادهای دوران جنینی امکان دارد اثراتی در مغز باقی بگذارند، اما این آثار احتمالا مانند خاطرات آگاهانه و دقیق دوران بعدی زندگی نیستند.
دانشمندان احتمال می دهند شبکه عصبی گسترده اولیه مزیتی تکاملی داشته باشد. مغز نوزاد باید بتواند خیلی سریع اطلاعات مختلف مانند صداها، تصاویر و بوها را دریافت و با یکدیگر مرتبط کند. اگر مغز از ابتدا ارتباطات خیلی کمی داشت، نورون ها ممکن بود برای برقراری ارتباط و پردازش سریع اطلاعات با مشکل مواجه شوند. به همین دلیل، مغز احتمالا ابتدا شبکه ای گسترده به وجود می آورد و سپس با کمک رشد و تجربه، آنرا به سیستمی دقیق تر و تخصصی تر تبدیل میکند.
منبع: بیا شمال
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب