نشست نخبگانی روز زاینده رود انجام شد
بیا شمال: نشست نخبگانی زاینده رود به مناسبت ۱۸ مهر روز نکوداشت این رودخانه عصر امروز شنبه با حضور مسئولان ملی و استانی برگزار گردید.
به گزارش بیا شمال به نقل از مهر، نشست نخبگانی به مناسبت ۱۸ مهر روز نکوداشت زاینده رود عصر امروز شنبه با حضور نمایندگان سمن های محیط زیستی، صنف کشاورزان اصفهان، اساتید دانشگاه، معاون آب و آبفای وزارت نیرو، مسؤلان استانی و نمایندگان مجلس در اتاق تجاری اصفهان انجام شد.
سخنرانان با بیان چالش ها و مسایل حوضه آبریز زاینده رود همچون پیشروی فرونشست زمین در اصفهان، تامین نشدن حق آبه های محیط زیست، بارگذاری های اضافی و ضرورت حکمرانی یکپارچه حوضه، خواهان اقدام عملی فراتر از مصوبات کاغذی شدند.
محیط زیست برای احیای زاینده رود کنار اصفهان خواهد بود
در این جلسه سعید محمودی، سرپرست معاونت انسانی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، ضمن اشاره به خشکی زاینده رود و دستاوردهای آن برای فرونشست، کشاورزی و زندگی مردم اظهار داشت: باید توجه داشت که بارش ایران حدود یک چهارم میانگین جهانی و حدود ۲۵۰ میلی متر است و کشورمان در گرمایش جهانی حدود چهار برابر نرم جهانی تحت تأثیر قرار گرفته است.
وی اضافه کرد: اصفهان به عنوان قطب صنعتی با شکل متفاوت کشاورزی، وضعیت سخت تری دارد و احیای تالاب گاوخونی از مسیر زاینده رود می گذرد.
سرپرست معاونت انسانی سازمان حفاظت محیط زیست کشور اشاره کرد: برای این مهم همدلی همه جانبه ضروری است و سازمان محیط زیست برای بهبود وضعیت رودخانه و تالاب در کنار استان اصفهان خواهد بود.
تاثیر جریان زاینده رود بر آبخوان اصفهان
همچنین بهرام نادی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد نجف آباد و متخصص عمران و ژئوتکنیک اظهار داشت: در نبود جریان رودخانه، سطح آب زیرزمینی افت می کند اما با بازگشایی اخیر آب زاینده رود سطح در نقاطی از حدود منهای ۱۸ متر به منهای چهار متر و در فاصله حدود ۸۰۰ متری رودخانه تا منهای ۱۱ متر رسیده است.
به گفته وی، بستن طولانی مدت رودخانه اثر منفی و باز کردن آن اثر مثبت ملموس دارد؛ چشمه، مادی و پل قسمتی از هویت شهری وابسته به جریان آب است.
این استاد دانشگاه اشاره کرد: نباید این حق از مردم گرفته شود. افت آب با فرونشست و لطمه به مسکن و آثار تاریخی همراه می باشد.
قانون در حوضه زاینده رود نادیده گرفته شده
حشمت ا... انتخابی، کنشگر محیط زیست و نویسنده کتاب "پا به پای زاینده رود" نیز با استناد به قانون توزیع عادلانه آب و قوانین مدنی اظهار داشت: ایجاد اعیانی و حفر چاه در راه رودخانه ممنوع بوده اما بعد از دهه ۶۰ در بالادست سد بندهای سنگی گوناگون راه اندازی و سرشاخه ها زیر کشت رفته است.
وی اشاره کرد: لوله های برداشت در راه تونل کوهرنگ نمونه ای از تخلف است. سطح زیر کشت دیم و آبی بالادست به شدت گسترش یافته و ورودی نسبت به بارندگی کاسته شده است.
این کنشگر محیط زیست اشاره کرد: سمن ها طی دهه های اخیر همایش، مستند و پیگیری کرده اند که اگر مسؤلان حتی قسمتی از هشدارها را جدی می گرفتند، وضعیت امروز رقم نمی خورد.
امینی: در راه احیای زاینده رود نیستیم
اسفندیار امینی، عضو نظام صنفی کشاورزان اصفهان ضمن اشاره به تکرار هر ساله نشست ها بدون نتیجه عملی اظهار داشت: ما پنج مرحله را پشت سر گذاشته ایم تا به وضعیت امروز رسیده ایم. مرحله نخست هشدار بود؛ آقای بصیری استاد دانشگاه سال ۱۳۷۲ در اوج پرآبی زاینده رود اعلام نمود به زودی رودخانه خشک می شود، اما در اصفهان با ناباوری و حتی تمسخر مواجه شد و کسی نپرسید چرا چنین حرفی زده می شود.
وی اضافه کرد: مرحله دوم وقتی بود که حدود سال ۱۳۷۹ پای رودخانه خشکید و همان هشدار پذیرفته شد. آن گاه وزارت نیرو، جهاد، استانداری و دانشگاه ها بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که خشکی سه علت دارد و علت اصلی بارگذاری اضافی است.
امینی اضافه کرد: ظرفیت آب آوری حدود ۳۸۴ میلیون مترمکعب متعلق به دولت بود و دولت فقط به همان اندازه حق اختصاص داشت اما در عمل حدود یک هزار و ۹۷۶ میلیون مترمکعب اختصاص داده شد؛ از این مقدار بخشی در ارتباط با پیش از سال ۱۳۶۱ و بخش بزرگ تر بعد از آنست. یعنی حدود ۱۵۹۲ میلیون مترمکعب اختصاص اضافه داریم؛ معادل چندین برابر ظرفیت تونل سوم کوهرنگ و کسانیکه منتظر راه اندازی تونل کوهرنگ اند تا مشکل حل شود، باید بدانند رقم پیش بینی شده برای آن طرح حدود ۵۲۰ میلیون مترمکعب است و با کسری انباشته هم خوان نیست.
عضو نظام صنفی کشاورزان اصفهان اضافه کرد: مرحله بعد این بود که بعد از فهمیدن علت خشکی، نشستند و گفتند چه باید کرد. سه مشکل اصلی مطرح شد: بارگذاری اضافی، لجام گسیختگی برداشت هرکس به هر شکل در حوضه و از کار افتادن بازچرخانی طبیعی حوضه. برای جبران کسری، راه اندازی تونل سوم، بهشت آباد، جمع حدود ۲۰۰ میلیون مترمکعب پساب، طرح ماندگان، مسدود کردن چاه های بدون مجوز و در نهایت بازخرید آب در قالب بخشنامه ها پیشنهاد شد.
به گفته این کشاورز، برای لجام گسیختگی هم مشارکت بهره برداران و تعیین تکلیف قانونی و برداشتن موانع بستر رودخانه مطرح و برای تعادل بخشی نیز طرح احیا نوشته شد.
وی افزود: اما وارد فاز پنجم که اجراست شدیم، سال هاست درجا می زنیم؛ هر سال مصوبه می آید و مردم کف می زنند و سال بعد همان نقطه هستیم.
امینی در انتها خطاب به معاون آب و آبفای وزارت نیرو هشدار داد: خبر رسیده در دفتر شما جلسه ای درباره ی انتقال پساب فاضلاب که از محل حق آبه های کشاورزی برداشته شده به شهرستان دیگر با فشار یکی از نمایندگان برگزار شده است. اگر چنین باشد، ما در راه احیای زاینده رود نیستیم و بازهم در سراشیبی بدتر شدن وضعیت قرار داریم.
وی اشاره کرد: با پروژه جدید برداشت آب در بالادست، داخل یا خارج استان، احیا نمی گردد. تجربه می گوید اگر اصفهان آب را رایگان بدهد و بعد آب شیرین شده دریا را گران بخرد، نه وزارت نیرو و نه قسمتی از مسؤلان محلی در راه احیا نیستند؛ خواهش می کنم این تصمیم بازبینی شود.
مسائل زاینده رود راهکار دارد اما مشکل در اجرا و اراده است
حمیدرضا صفوی، معاون پژوهشی دانشگاه صنعتی اصفهان نیز ضمن اشاره به این که این استان سهم حدود ۶ درصد جمعیت و حدود ۲.۵ درصد منابع آب کشور را دارد، اظهار داشت: بارگذاری های ملی صنعت و نیروگاه بر دوش حوضه زاینده رود است اما برای انتقال قطره ای آب سخت گیری محیط زیستی می شود.
وی اشاره کرد: مسایل فنی، حقوقی و اجتماعی راهکار دارد اما مشکل اجرا و اراده است. زاینده رود متعلق به ایران است نه فقط اصفهان و ظلم به فلات مرکزی ابعاد آب و هوایی و سلامت دارد.
انتقاد نماینده مجلس از سیاست گذاری های گوناگون در عرصه آب
در این جلسه همین طور محمدعلی نقدعلی، رییس مجمع نمایندگان استان اصفهان، تعدد سیاستگذاری ها و سیاستهای غلط را عامل وضعیت موجود دانست و از واگذاری تحقیقات آب زاینده رود به نهادهای تهرانی و موازی کاری انتقاد نمود.
وی خواهان توقف بدعت ها و اجرای طرح های سی و چهارگانه استانهای مجاور خارج از کانال قانونی شد.
همچنین حامد یزدیان، نماینده مردم اصفهان در مجلس، تاکید کرد: مسئله زاینده رود فقط کشاورزی نیست و فرونشست و محیط زیست را نیز در بر می گیرد.
وی افزود: راهکار تنها انتقال آب نیست؛ مدیریت مصرف، مواجهه با برداشت بدون مجوز و تغییر الگوی کشت در استان پیشنهاد شده است، منوط به آنکه دولت موانع خودساخته را بردارد تا سال آینده روز زاینده رود با جریان آب همراه باشد.
به گزارش بیا شمال به نقل از مهر، در این جلسه ضعف حکمرانی و اجرای گزینشی قوانین به عنوان ریشه بحران زاینده رود ارائه شد و خواسته مشترک سخنرانان، عبور از مصوبه و شعار به اقدام هماهنگ ملی با تأکید بر حوضه زاینده رود و گاوخونی بود.
حرف آخر اینکه در این نشست سعید محمودی، سرپرست معاونت انسانی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، ضمن اشاره به خشکی زاینده رود و موفقیتهای آن برای فرونشست، کشاورزی و زندگی مردم عنوان کرد: باید توجه داشت که بارندگی ایران حدود یک چهارم میانگین جهانی و حدود ۲۵۰ میلی متر است و کشورمان در گرمایش جهانی حدود چهار برابر نرم جهانی تحت تاثیر قرار گرفته است. همینطور بهرام نادی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد نجف آباد و متخصص عمران و ژئوتکنیک عنوان کرد: در نبود جریان رودخانه، سطح آب زیرزمینی افت می کند اما با بازگشایی اخیر آب زاینده رود سطح در نقاطی از حدود منهای ۱۸ متر به منهای چهار متر و در فاصله حدود ۸۰۰ متری رودخانه تا منهای ۱۱ متر رسیده است. وی ادامه داد: اما وارد فاز پنجم که اجراست شدیم، سال هاست درجا می زنیم؛ هر سال مصوبه می آید و مردم کف می زنند و سال بعد همان نقطه هستیم.
منبع: بیا شمال
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب