تالاب های هامون و جازموریان کانون های مهم تولید گرد و غبار در کشور
بیا شمال: دبیر ستاد ملی مدیریت گرد و غبار، تامین حقابه تالاب ها را مهم ترین راه حل رویارویی با گرد و غبار دانست.
بهزاد رایگانی در گفت و گو با خبرنگار مهر با اشاره به اینکه تالاب ها از کانون های مهم تولید گرد و غبار در کشور می باشند، اظهار داشت: بخش قابل توجهی از گرد و غباری که جمعیت های انسانی را تحت تأثیر قرار می دهد، به تالاب ها مربوط است و تالاب هایی که شدت بیشتری در تولید گرد و غبار دارند، از نظر اثرگذاری هم اهمیت بیشتری پیدا می کنند.
تالاب های هامون؛ از کانون های مهم گرد و غبار در شرق کشور
وی ضمن اشاره به مجموعه تالاب های هامون بعنوان یکی از مهم ترین کانون های تولید گرد و غبار، اظهار داشت: برآوردها نشان میدهد این تالاب ها حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ هزار نفر را به شکل مستقیم تحت تأثیر قرار می دهند.
رایگانی اضافه کرد: خشک شدن تالاب های هامون همچون تحت تأثیر نرسیدن آب رودخانه هیرمند و سدسازی ها، زمینه را برای افزایش گرد و غبار فراهم آورده است.
جازموریان؛ بزرگ ترین محدوده تالابی غبارخیز کشور
دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار سازمان حفاظت محیط زیست ضمن اشاره به تالاب جازموریان خاطرنشان کرد: این تالاب که بخشی از آن در استان سیستان و بلوچستان و بخش دیگر آن در استان کرمان قرار دارد، از نظر وسعت، بزرگ ترین محدوده تالابی غبارخیز کشور به حساب می آید.
وی اضافه کرد: یکی از دلایلی که نام جازموریان کمتر در مباحث عمومی مربوط به گرد و غبار شنیده می شود، جمعیت کمتر در معرض خطر در اطراف آن است؛ چونکه در محدوده پیرامونی این تالاب، روستاها و شهر های زیادی با جمعیت قابل توجه وجود ندارند.
رایگانی تصریح کرد: با این وجود، از نظر وسعت و شدت عملکرد، جازموریان یکی از مهم ترین کانون های تالابی تولید گرد و غبار در کشور شمرده می شود.
نقش تالاب های فارس در تولید گرد و غبار
وی ضمن اشاره به دیگر تالاب های مهم کشور اظهار داشت: تالاب های استان فارس، همچون بختگان و مهارلو، هم در این مورد اهمیت دارند، اما به علت جهت جریان باد و این که توده های گرد و غبار ناشی از آنها لزوماً بسمت مناطق پرجمعیت حرکت نمی کنند، شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته باشند.
دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار اضافه کرد: در جنوب استان فارس هم مجموعه ای از تالاب های کوچک تر وجود دارد که ممکنست نام خیلی از آنها برای عموم مردم شناخته شده نباشد، اما در مبحث گرد و غبار باید مورد توجه قرار گیرند.
تأمین حقابه؛ مهم ترین راهکار احیای تالاب ها
رایگانی با تاکید بر این که مساله اصلی تالاب ها، تامین حقابه آن هاست، اظهار داشت: اگر مقرر است مشکل تالاب ها حل شود، در وهله نخست باید برداشت و استفاده از منابع آبی کنترل شود و در کنار آن، پیگیری های ضروری جهت رسیدن آب به تالاب ها انجام گیرد.
وی اضافه کرد: بدون تامین آب مورد نیاز تالاب ها، سایر اقدامات همچون نهال کاری و اجرای طرح های احیایی در داخل تالاب نمی توانند اثربخشی پایداری داشته باشند؛ چونکه با وقوع سیلاب های دوره ای، بخش زیادی از این اقدامات ممکنست از بین برود.
وی تاکید کرد: بنابراین، تامین حقابه و رفع موانع رسیدن آب به تالاب ها باید در اولویت اقدامات مربوط به کنترل گرد و غبار قرار گیرد.
بارش های دهه ۷۰ و تأثیر آن بر وضعیت تالاب ها
دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار سازمان حفاظت محیط زیست در قسمت دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به وضعیت بارندگی ها در دهه ۷۰ اظهار داشت: بر مبنای گزارشی که سازمان هواشناسی در یکی از جلسات ارایه کرده است، در مقطعی از دهه ۷۰ میانگین بارندگی کشور به حدود ۴۰۰ میلی متر رسید؛ رقمی که حدود ۸۰ درصد بیشتر از متوسط طولانی مدت عنوان شده است.
وی اضافه کرد: این میزان بارش سبب شد تالاب های کشور آبگیری قابل توجهی داشته باشند و حجم زیادی از آب وارد آنها شود.
رایگانی ضمن اشاره به موقعیت جغرافیایی تالاب ها توضیح داد: خیلی از تالاب ها در پایان حوزه های آبخیز و در گودی های طبیعی قرار دارند و درنتیجه، مواد محلول و املاح موجود در راه جریان آب به آنها منتقل می شود. به همین دلیل، شوری خاک در خیلی از این مناطق به یکی از موانع اجرای اقدامات مؤثر برای رویارویی با گرد و غبار تبدیل گشته است.
وی در انتها تاکید کرد: برای مقابله مؤثر با گرد و غبار برخاسته از تالاب ها، باید ضمن مدیریت مصرف منابع آب و تامین حقابه زیست بوم های تالابی، شرایط طبیعی هر منطقه و خصوصیت های خاک و شوری آن هم در برنامه های احیا و کنترل گرد و غبار مورد توجه قرار گیرد.
به طور خلاصه، دبیر ستاد ملی سیاست گذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار سازمان حفاظت محیط زیست ضمن اشاره به تالاب جازموریان اشاره کرد: این تالاب که قسمتی از آن در استان سیستان و بلوچستان و بخش دیگر آن در استان کرمان قرار دارد، از نظر وسعت، بزرگ ترین محدوده تالابی غبارخیز کشور بشمار می رود. وی افزود: یکی از دلایلی که نام جازموریان کمتر در مباحث عمومی در ارتباط با گرد و غبار شنیده می شود، جمعیت کمتر در معرض خطر در اطراف آن است؛ چراکه در محدوده پیرامونی این تالاب، روستاها و شهر های زیادی با جمعیت قابل توجه وجود ندارند. رایگانی اشاره کرد: با وجود این، از نظر وسعت و شدت عملکرد، جازموریان یکی از مهم ترین کانون های تالابی تولید گرد و غبار در کشور شمرده می شود. رایگانی با تأکید بر اینکه مسئله اصلی تالاب ها، تأمین حقابه آن هاست، گفت: اگر قرار است مشکل تالاب ها حل شود، در وهله نخست باید برداشت و استفاده از منابع آبی کنترل شود و در کنار آن، پیگیری های ضروری جهت رسیدن آب به تالاب ها انجام گیرد. وی افزود: بدون تأمین آب مورد نیاز تالاب ها، سایر اقدامات همچون نهال کاری و اجرای طرح های احیایی در داخل تالاب نمی توانند اثربخشی پایداری داشته باشند؛ چراکه با وقوع سیلاب های دوره ای، بخش زیادی از این اقدامات ممکنست از بین برود. وی اشاره کرد: بنابراین، تأمین حقابه و رفع موانع رسیدن آب به تالاب ها باید در اولویت اقدامات در ارتباط با کنترل گرد و غبار قرار گیرد. دبیر ستاد ملی سیاست گذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گرد و غبار سازمان حفاظت محیط زیست در قسمت دیگری از سخنان خود ضمن اشاره به وضعیت بارشها در دهه ۷۰ گفت: مبنی بر گزارشی که اداره هواشناسی در یکی از جلسات ارائه کرده است، در مقطعی از دهه ۷۰ میانگین بارش کشور به حدود ۴۰۰ میلی متر رسید؛ رقمی که حدود ۸۰ درصد بیشتر از میانگین طولانی مدت عنوان شده است. وی افزود: این میزان بارندگی سبب شد تالاب های کشور آبگیری قابل توجهی داشته باشند و حجم زیادی از آب وارد آنها شود. رایگانی ضمن اشاره به موقعیت جغرافیایی تالاب ها توضیح داد: بسیاری از تالاب ها در آخر حوزه های آبخیز و در گودی های طبیعی قرار دارند و درنتیجه، مواد محلول و املاح موجود در راه جریان آب به آنها منتقل می شود.
منبع: بیا شمال
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب