مرگ فیل ها تا بیشتر از یک دهه اکوسیستم را تغییر می دهد
بیا شمال: پژوهشی در پارک ملی کروگر آفریقای جنوبی نشان میدهد تجزیه لاشه فیل ها می تواند ترکیب شیمیایی خاک، پوشش گیاهی و جوامع میکروبی را برای بالاتر از 10 سال تغییر دهد؛ پیامدهایی که حتی بعد از ناپدیدشدن بقایای بدن حیوان نیز ادامه پیدا می کنند.
به گزارش بیا شمال به نقل از خبر آنلاین و برپایه گزارش زومیت، مرگ جانوران بزرگ می تواند تاثیری فراتر از تأمین غذا برای لاشه خواران داشته باشد. محققان در مطالعه ای بلند مدت در پارک ملی کروگر آفریقای جنوبی دریافتند که تجزیه لاشه فیل ها تغییرات گسترده ای در محیط اطراف ایجاد می کند؛ تغییراتی که ممکنست سال ها بعد از مرگ حیوان باقی بمانند.
به گزارش «آی اف ال ساینس»، این مطالعه با مشاهده لاشه فیل نری به نام «الکساندر» شروع شد که در سال ۲۰۰۹ به علل طبیعی در پارک ملی کروگر مرده بود. دیو تامپسون، پژوهشگری که از نزدیکی محل عبور می کرد، متوجه تغییرات محیط اطراف لاشه شد و بررسی نتایج کوتاه مدت و بلند مدت این پدیده را دنبال کرد.
محققان جهت بررسی آن چه «سقوط فیل» نامیده اند، محل لاشه های تازه و قدیمی را مطالعه کردند. نتایج نشان داد که آثار مرگ فیل فقط به تخریب پوشش گیاهی بر اثر وزن بدن حیوان و فعالیت لاشه خواران محدود نمی شود؛ تجزیه بدن فیل، ترکیب شیمیایی خاک و ساختار زیستی محیط را هم تغییر می دهد.
افزایش چشم گیر نیتروژن خاک بعد از مرگ فیل یکی از یافته های مهم پژوهش، افزایش شدید غلظت نیتروژن در محل لاشه ها بود. بگفته کورتنی رید، نویسنده اصلی مطالعه، غلظت نیتروژن در محل لاشه های بسیار تازه می تواند تا ۳۰۰۰ برابر افزایش یابد.
نیتروژن یکی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان است؛ اما ورود ناگهانی مقدار زیادی از این عنصر و ترکیباتی مانند آمونیوم می تواند شرایط نامناسبی برای رشد باردیگر پوشش گیاهی بوجود آورد. محققان دریافتند که این تغییرات در مراحل ابتدایی تجزیه، رشد گیاهان را مختل می کند و ترکیب جوامع میکروبی خاک را هم تغییر می دهد.
در چنین شرایطی، برخی میکروب های دارای رشد سریع در محیط غنی از مواد مغذی تکثیر می شوند و ممکنست بر دیگر گونه ها غلبه کنند. درنتیجه، تنوع میکروبی کاسته می شود و محیط برای مدتی طولانی از وضعیت پیشین خود فاصله می گیرد.
چرا آثار مرگ فیل ها سال ها باقی می ماند؟ بررسی ها نشان داد که حتی هشت سال بعد از مرگ فیل، تنوع گیاهی و میکروبی در محل لاشه می تواند کمتر از مناطق اطراف باشد. بااین حال، همه نتایج این تغییرات منفی نیستند: برخی علف ها در خاک غنی شده از نیتروژن رشد می کنند و ارزش غذایی بیشتری پیدا می کنند.
این علف ها جانوران گیاه خوار را به محل جذب می کنند. گیاه خواران هم با چرا و بازگرداندن مواد مغذی از راه فضولات خود، چرخه تازه ای در محیط ایجاد می کنند. محققان مشاهده نمودند که حتی هشت سال بعد از مرگ فیل، جانوران گیاه خوار همچنان تمایل داشتند در محل لاشه چرا کنند.
بررسی لاشه های قدیمی تر هم نشان داد که آثار شیمیایی و زیستی مرگ فیل ممکنست بالاتر از یک دهه دوام داشته باشد؛ حتی زمانیکه دیگر اثری از بدن حیوان باقی نمانده است.
تفاوت «سقوط فیل» با «سقوط نهنگ» محققان در ابتدا انتظار داشتند مرگ فیل ها نقشی مشابه مرگ نهنگ ها در اعماق اقیانوس داشته باشد. لاشه نهنگ ها بعد از فرورفتن در آب های عمیق، منبع غذایی و انرژی برای طیفی از موجودات دریایی فراهم می کند؛ محیطی که منابع غذایی در آن محدود است.
اما در علفزارهای آفریقا، ورود ناگهانی حجم زیادی از مواد مغذی به خاک می تواند تنوع گیاهی و میکروبی را برای سال ها کم کند. با این حال، همین مواد مغذی کیفیت غذایی برخی علف ها را می افزایند و به جذب گیاه خواران کمک می کنند.
ایزاک اسمیت، پژوهشگر ارشد سازمان پارک های ملی آفریقای جنوبی و از نویسندگان مطالعه، می گوید تصور اولیه این بود که آثار لاشه فیل کوتاه مدت است؛ چونکه خود لاشه فقط برای مدتی محدود در محیط باقی می ماند. بااین حال، نتایج بررسی های آزمایشگاهی نشان داد که تاثیر مرگ این جانوران بسیار ماندگارتر از انتظار است.
یافته های این مطالعه نشان داده است نقش فیل ها در اکوسیستم با مرگشان پایان نمی یابد. برای درک بهتر تاثیر این جانوران بر طبیعت، باید تغییراتی را هم درنظر گرفت که تجزیه بدن آنها در خاک، پوشش گیاهی و جوامع میکروبی به وجود می آورد.
نتایج این مطالعه در مجله علمی «PNAS» انتشار یافته است.
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب