چرا آواز پرندگان به گوش ما زیباست؟
به گزارش بیا شمال، پاسخ دادن به این پرسش که چه چیزی آواز پرندگان را زیبا می کند، می تواند به ما کمک نماید تا بفهمیم صدانگاری محیط چطور دنیای طبیعی را برای انسان ها آرامش بخش می کند و روزنه ای را برای بهبود پارک ها، ارتقاء طراحی مکانهای استرس زا مانند اتاق های انتظار و ترویج محافظت از محیط زیست از راه پرندگان با آوازهای دوست داشتنی آنها می گشاید.
به گزارش بیا شمال به نقل از خبر آنلاین، به نقل از ایسنا، دانشمندان با درخواست از مردم برای گوش دادن به آواز پرندگان و ارزیابی آنها از نظر خوشایند بودن و مقایسه این اطلاعات با اطلاعات مربوط به خصوصیت های صوتی، جنبه های کلیدی را شناسایی نمودند که سبب می شوند بعضی از آوازهای پرندگان خوشایندتر از بقیه به نظر برسند. با این حال، باآنکه اشخاصی که برای پرندگان ارزش بیشتری قائل بودند، آوازها را بالاتر ارزیابی می کردند اما بیشتر دانستن در رابطه با پرندگان بر خوشایندی درک شده تاثیری نداشت.
دکتر «نادین کالب»(Nadine Kalb) پژوهشگر «دانشگاه توبینگن»(University of Tübingen) و پژوهشگر ارشد این پروژه اظهار داشت: لازم نیست عاشق پرندگان باشید تا صدای آنها را زیبا بدانید. توانایی تشخیص پرندگان از روی ظاهر یا آوازشان، تاثیری بر ارزیابی افراد از صداها نداشت. این نشان داده است لذت بردن از آواز پرندگان با چیزی اساسی تر از دانستن اینکه چه چیزی گوش می دهید، مرتبط می باشد.
خوشایندی یک معیار ذهنی است که تحت تاثیر سلیقه شخصی قرار می گیرد. دانشمندان گمان می کردند که بعضی از خصوصیت های صوتی مانند دامنه بالا که به عنوان صدای بلند درک می شود، با رتبه بندی پایین تر خوشایندی ارتباط داشته باشد اما همینطور گمان می کردند که بعضی از خصوصیت های شخصی مانند دانش افراد در رابطه با پرندگان بر رتبه بندی خوشایندی تاثیر می گذارند.
دکتر «کریستوف رندلر»(Christoph Randler) از محققان این پروژه اظهار داشت: من از ۱۰ سالگی به مشاهده پرندگان مشغول بودم؛ باآنکه در آن سن چیزی در رابطه با خدمات اکوسیستم یا تحلیل های صوتی نمی دانستم. من به روابط انسان و پرنده بسیار علاقمند هستم. صداهای پرندگان اغلب یکی از لذت بخش ترین جنبه های گذراندن وقت در طبیعت به شمار می روند و پژوهش های پیشین نشان داده اند که آنها می توانند به ترمیم روانی کمک کنند. با این حال، همه صداهای پرندگان به یک اندازه مثبت تلقی نمی شوند.
محققان در این پروژه، کلیپ های کوتاهی از ۱۲۳ آواز پرندگان وحشی را که به طور معمول در سراسر آلمان یافت می شوند، برای ۸۴ نفر پخش کردند. سپس از شرکت کنندگان خواسته شد تا هر کلیپ را در مقیاس یک تا پنج ارزیابی کنند؛ هرچه بالاتر، دلپذیرتر. همچنین، از شرکت کنندگان سئوالاتی پرسیده شد که درک آنها را از پرندگان می سنجید.
محققان کلیپ ها را تحلیل و بررسی کردند و جنبه های دامنه، فرکانس، پیچیدگی - تعداد و تنوع عناصر موجود در آواز - و پهنای باند هر آواز که طیف فرکانس های مورد استفاده در آنرا ثبت می کرد، بررسی کردند. آوازی که تفاوت زیادی بین بالاترین و پایین ترین فرکانس های آن وجود داشته باشد، پهنای باند وسیعی خواهد داشت. سپس، این داده ها با امتیاز خوشایندی شرکت کنندگان برای آوازها و علاقه قبلی آنها به پرندگان مقایسه شد.
آواز توکای سیاه دلپذیرترین و آواز جغد انبار نامطلوب ترین شمرده شد. آواز دارای پهنای باند باریک تر و پیچیدگی بیشتر و آواز با فرکانس بالاتر یا دامنه نسبتاً کم، دلپذیرتر تلقی می شدند.
آوازهایی که بالاترین امتیاز را به دست آوردند، از محدوده فرکانسی کلیدی که شنوایی انسان در آن بسیار حساس است، دور بودند. اشخاصی که پرندگان را بیشتر دوست داشتند، در ارزیابی به آنها امتیاز بیشتری دادند اما سطح دانش آنها در رابطه با پرندگان هیچ تاثیری بر رتبه بندی ها نداشت. کالب اظهار داشت: ممکنست ما طوری برنامه ریزی شده باشیم که صداهای متغیرتر با دامنه و فرکانس متوسط را ترجیح دهیم چونکه آنها محیطی امن، سالم و آرامش بخش را نشان می دهند که در آن می توانیم استراحت نماییم.
با این حال، دانشمندان گفتند عواملی که نتوانستند آزمایش کنند، مانند میزان صدا - برخی پرندگان بیش از سایرین صدا می کنند - ممکنست بر درک خوشایندی تاثیر بگذارند. برای پیگیری این مطالعه، آنها مایل هستند تا بررسی های مقیاس بزرگتر را با نمونه های وسیع تر همچون انسان های بیشتر، فرهنگ های متفاوت و اشخاصی با تجربه بیشتر در رابطه با پرندگان انجام دهند.
این مطلب بیاشمال را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب